Астыга салынып отуруу үчүн саңсан көрпөдөн же башка териден жасалган үй буюму. Кара күрпө көлдөлөң, Баяндоз кабат бүктөгөн («Эл адабияты»). Кымка төрүнө саңсаң көлдөлөңүн жайып, эшигин ачты (Бейшеналиев).

диал. 1. Бир нерсенин туурасы, каршысы. Көчөнү көлдөлөң тосуп, эл небак чогулган (Жантөшев). Алдыңа келдим көлдөлөң, каталык болсо кечиргин (Барпы). Көлдөлөңүн ченесең, Туз таман жону бар («Манас» С. О.). 2. Бир нерсенин чогулган, көп болуп жыйылган тобу.